aanwijspen    In brand geschilderd.


Zondige gedachten worden kenbaar gemaakt.
Verlichting zal deze kleuren.
De loden last leunt zwaar op het gebrande glas.
Lichtend oude jaren stralen door het web
vult de ruimte, verveegd de muren door
het verschuiven van de tijd.
Tot de laatste kei boven komt drijven
om in de koude ruimte
zijn eigen schaduw te overschrijven.

Nieuw leven bij de dageraad
Het spel der zonneschijven
de deugd van het boete doen
De zonde was als een eerste zoen
onschuld voelt als een hoogverraad.

Licht dat het duister voedt,
verschuilt zich achter de horizon.
Regendruppels paraderen als afscheidsgroet,
breken die zonnestralen
in veelkleurige bacchanalen.

Gebrandschilderd glas weerspiegeld
zondige gedachten tegen verweerde muren,
tot de zon ons liefdesspel bewonderd.
Het was als de eerste zoen bevrijd van de onschuld.
Oplichtend gebroken tranen parelen
langs mijn wangen van geluk.
De zon verschuift, de ruwe muur koelt af.
Ik blijf wachten,
trek mijn habijt strakker tegen de kilte om mij heen.



© Hans van de Camp