aanwijspen    Waarover spraken zij?


Stevig staan ons voeten in het zompige land,
vergaderend afwachten.
Wij dames hebben het niet makkelijk.
Het leven bestaat uit keuzes die wij
niet kunnen maken. Dat geeft alleen
maar trammelant.

Afwachtend naar,
welke hengst zal de meeste littekens oplopen.
Zijn krachten bijna opgebrand gesterkt door
weergaloos verweer.
Hij zal de meute opeisen.
Lang kan het niet meer duren, het gros is reeds afgedropen.
Met veel pijn moeten bekopen.

Ondertussen knabbelen wij liefkozend elkaar
het ongedierte uit ons paardenhaar.
Bijeengedreven door Heren met macht
ontembare paardenkracht.
Besloten is dat zodra wij drachtig zijn,
de Heren terug te sturen naar hun domein.



© Hans van de Camp