aanwijspen    Schuimkoppen.


Met je kop eigenwijs
tegen de storm opklimmen.
Schuimbekkend
vliegend landen op het strand.

Opkomende vloed veegt
mijn stappen
in een mum van tijd
naar een onbekende eeuwigheid.

Het zoete zout schuimt op
mijn gezicht,
ontneemt het zicht.
Droogt als een speer.
Onbeschut bij hoogtij.
Onomkeerbaar
vormt zich een ziltig masker,
geeft daarmee haar ijdelheid vrij.

Schoon geslepen geschuurde
contouren vervagen tot
ronde hoeken, mag ik dan klagen.
Snel verscholen achter de chocomel
met vliegende slagroom
dat wel.



© Hans van de Camp