aanwijspen    Volmaakte Stilte.


alsof je de adem inhoudt
in de kilte van onbedwingbare luchten.
Ineens zie je condenserende tochtflarden
bij het voortstuwende geluid.
Wit als een fee spelend op muziektonen
haar gewaad golvend als de branding,
dan die stilte weer verstoord door een kuch.
Weg is de D Minor.

Ondeugend speelt met alle registers geopend
verscholen ver van waaraf ik zien kan
op een glad gesleten bankje door
het verschuiven van zijn door de op
grote afstand geplaatste notenbalk.
Boven en van voren neem ik knoppen waar
Keurig gerangschikt in gelid
luisterend wat sinister.
Van naar niets tot vol medelijden
dan onbeschaamd zonder enige demping.
hartstochtelijk kiezen zonder om te zien.

Verderop zijn sterke mannen mijn
lucht aan het persen.
De balgen worden gegeseld tot het leder kraakt.
Doldwaas bacchanaal van op en neer gaande figuren.
Bij de hoge stilten staan zij op knappen
om dan uiteen te spatten in fugaten.

Het gotische gewelf vervult zich van galm
slechts onderbroken door pilaren die als
oude bomen meedeinen in een stormachtig
weerkaatsend Toccata,
gezwollen tot een alles omvattend Crescendo.
Om in volmaakte stilte spattend uiteen te sterven.



© Hans van de Camp